Σκέφτομαι Και Γράφω ( για τους Γιώργο Γάκη&The; Troublemakers με τη Jullie Massino )

2012-02-07 - 13:07:01 - Λίνα Αντωνιάδου

ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΚΑΙ ΓΡΑΦΩ:
ΠΩΣ ΠΕΡΑΣΑ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟΒΡΑΔΟ ΜΟΥ!

Το Σαββατόβραδο μου δόθηκε η ευκαιρία να απολάυσω μια συναυλία, που με ταξίδεψε αρκετά χρόνια πίσω..τότε που τα rock και metal live στην πόλη της Θεσσαλονίκης ήταν πραγματικά ελάχιστα..Αν ήθελες να ροκάρεις και να δεις κάποιο συγκρότημα ζωντανά, έπρεπε οπωσδήποτε να ταξιδέψεις στην πρωτεύουσα ή αν ήσουν απο αυτούς τους ελάχιστους τυχερούς, να επισκεφτείς κάποια πόλη του εξωτερικού!
Μέσα σε αυτό το κλίμα, στην πόλη μας υπήρχαν κάποια συγκροτήματα, τα οποία με πραγματικό μεράκι προσφέραν στους επίσης ελάχιστους διαθέσιμους χώρους της πόλης, την δόση ροκιάς που είχαμε ανάγκη να γευτούμε!
Δεν θα  γίνω περισσότερο ρομαντικός,ουτε και θα κάνω το σφάλμα να απαριθμήσω τα σχήματα και τους μουσικούς που τα στελεχώνανε...ας περάσω κατ' ευθείαν στο "ψητό" λοιπόν!
Σε έναν χώρο που τότε, ήταν η discotheque "L' apogee", τώρα στήθηκε μια συναυλία με κάποιους απο εκείνους τους ανθρώπους που τότε με μεράκι ξενυχτούσανε πάνω στο πάλκο.
Μιλάω για τους "Γιώργο Γάκη and the Troublemakers" και την "Julie Massino".Oι καλλιτέχνες αυτοί,για όσους το θυμούνται ή το γνωρίζουν, είχαν αρχικώς παράλληλη πορεία.Στην συνέχεια, οι δρόμοι τους χωρίσανε και νομίζω πως -πραγματικά- και οι δύο έχουν να αναδείξουν ένα πλουσιότατο και αξιόλογο βιογραφικό,που αντικείμενο του δεν αποτελεί το παρών άρθρο...
Με το που εισήλθα στο χώρο του live, αμέσως ένοιωσα αυτή την ζεστασιά εκείνων των ημερών!Πολλοί παλιοί γνώριμοι ήταν εκεί, τόσο απο τον χώρο των media, αλλά και απλοί φίλοι και φυσικά, πολλοί μουσικοί!Το γεγονός πως αυτοί οι παλιοί συνεργάτες/μουσικοί μοιραζόντουσαν ξανά το πάλκο, ήταν φαντάζομαι η αφορμή για να έρθει τόσος κόσμος. Ο άλλος λόγος ήταν το γεγονός πως στη σκηνή θα ανέβαιναν καλλιτέχνες με πολλά "γαλόνια" στις πλάτες τους και ο τελευταίος, το γεγονός πως ο κος Γ. Γάκης, έχει μόλις κυκλοφορήσει τον δεύτερο του δίσκο, στον οποίο συμμετέχουν μια πλειάδα σπουδαίων μουσικών της rock, Eλλήνων και ξένων, με παραγωγή που την επιμελήθηκαν έμπειρα χέρια στο εξωτερικό(περισσότερα βέβαια για τον δίσκο αυτό, σε άλλο άρθρο...) και προφανώς ήθελαν να πάρουν μία πρόγευση,όπως ακριβώς κι εγώ!
Το ζωντανό πρόγραμμα που ακολούθησε ήταν μια επιλογή απο διασκευές,κυρίως του κλασικού rock  ρεπερτορίου, τις οποίες οι δύο τραγουδιστές είτε τις μοιραζόντουσαν ως ντουέτο είτε ο καθένας ξεχωριστά.Υπήρχε φοβερή χημεία επι σκηνής και αυτό ήταν λογικό και αναμενώμενο, μιας και το συγκεκριμένο πρόγραμμα το ξέρανε πραγματικά με κλειστά τα μάτια...ακόμα και ο κόσμος απο κάτω το ήξερε το συγκεκριμένο πρόγραμμα!Όλο το μαγαζί ήταν μια μεγάλη παρέα!
Θα σημειώσω τα εξής highlight της βραδυάς αυτής:
1) Προφανώς, τις φωνητικές επιδόσεις και ικανότητες της Julie Massino!Η γυναίκα αυτή έχει το χάρισμα να μπορεί να καλύψει όλο το φάσμα των συχνοτήτων της ανθρώπινης ακοής (...σε κάποιες φάσειςμάλιστα, ίσως να πέρασε και στην συχνότητα των υπερήχων)!
2) Όταν ο Αnthimos Manti, ανερχόμενος βιρτουόζο της κιθάρας απο την πόλη μας (συμμετέχων τώρα στο σχήμα "Supernatural Soldiers"), ανέβηκε επι σκηνής και συμμετείχε σε μια διασκευή Scorpions,
3) Όταν την σκηνή μοιράστηκε με τους μουσικούς ο Ηλίας Ζάϊκος των "Blues Wire", σε ένα απολαυστικότατο και διασκεδασικότατο rock'n'roll  τρι-τράγουδο!Ο άνθρωπος αυτός ξέρει να μιλάει με την κιθάρα του, στην κυριολεξία!
4) Όταν ο Γ. Γάκης μας έπαιξε ακουστικά ενα potpurri απο τις πιο δακρύβρεχτες και μελιστάλαχτες κλασικές rock μπαλάντες,
5) Όταν μας παρουσίασε απο την καινούργια του δουλειά, μια διασκευή σε παραδοσιακό τραγούδι, το "Μην με κοιτάς " (στον δίσκο βέβαια, παίζει κιθάρα στο τραγούδι αυτό ο ανυπέρβλητος Γιάνης Σπάθας...) και τέλος...
6) Η Χριστίνα με τα υπέροχα μάτια...στο διπλανό τραπέζι!
Εν κατακλείδι, ήταν μια βραδυά όπου ένοιωσα πως ο χρόνος δεν είχε περάσει ούτε μια μέρα,  όπως τότε, που κάποιοι μουσικοί, με μεράκι, μας προσφέρανε την δόση ροκιάς που είχαμε ανάγκη να γευτούμε. Ήταν όλοι και όλα τόσο γραφικά γνώριμα!

Νίκος Δαλα-Πείρας
(a.k.a. Roxx Ztar)